prometeus.la revolución de los medios

PROMETEUS. LA REVOLUCIÓN DE LOS MEDIOS

Zein da bideoaren gaia?

Interneten gainjartzea komunikabide zaharrekiko.

Bideoa ikusi eta gero zer pentsa dezakegu?

Bideoa ikusi eta gero, gutxinaka komunikabide “zaharrak” desagertzen joango direla eta komunikabide nagusia Internet izango dela pentsa dezakegu. Zeren eta, argi dago interneten komunikabide “zaharrek” eskaintzen diguten guztia aurki dezakegula edo aurkituko dugula: doainik diren irratiak, TIVO (telebista interneten, publicítate gabekoa), Wall Street Journal ere interneten da, googlen albisteak irakur ditzakegu, egunkari desberdinak daude interneten “Ohmynew” esaterako, flirck (fotografiako artxiborik handiena), youtuben pelikulak ikus daitezke, bost zentzumenak erreproduzitzen dituzten dispositiboak, erreatitatea irudikatu daiteke(amazonen place), pertsonak nahi dutenean bilaka daitezke, esperientziak konpartitu…

 Ez hori bakarrik, komunikazio enpresa gutxi batzuk existituko dira, boteretsuenak txikienak “jango” dituzte, pluraltasunaren kaltetan. Bideoan bertan, sareak eduki guztia unifikatzen duela dio. Googlek Microsoft erosiko du, amazonek yahoo… hauek eta CCTV, BBC eta CNN kontrolatuko dute informazio osoa.

Dena den, nik ez dut uste etorkizun hurbil batean behintzat, bideoan aipatzen dena gertatuko denik. Komunikabide zaharren erabilera gutxituzjoango da, baina ez dut uste hain erraz eta hain urte gutxiren buruan desagertuko direnik. Izan ere, beraiekin hasi gara, beraietara ohituta gaude, gure bizitza sozialaren parte dira… gure belaunaldiak behintzat eta hurrengoak ere ziurrenik, ohiko komunikabideak ere erabiliko dituelakoan nago. Hurrengoek agian gutxiago eta gutxiago baina desagerpena ez da bat-bateko eta hain azkarra izango.

Irudikatzen duen etorkizunaren aurrean zein da zure iritzia?

Uste dut informazio osoa gutxi batzuek maneiatzea arriskutsua izan daitekela. Denok dakigu, informazio guztiz objetiboa ez dela existitzen. Gaur egun informazio enpresa asko daude, bakoitzak bere ideologia du eta publiko bakoitzak berea aukeratzen du. Posible da ikuspuntu desberdinak kontrastatu eta bakoitzak bere iritzia eraikitzea. Sarean enpresa batzuk indartzen badira, haiek izando dira jaun eta jabe eta informazio subjetibo bakarra izando da. Pertsonok kritikoak izan behar gara eta horretarako errealitateko sektore guztiak ezagutu behar dira. Dena den, ez da ahaztu behar komunikabide berak aukera anitzak ematea beti ongi dagoela eta kasu honetan aukerak asko dira: pelikulak dohan ikusi, prentsa ere bai, publizitate gabeko kateak…

Etorkizun batean komunikabide “zaharrek” hartzen dituzten neurriak, hala nola, copia ilegales aurkako legeak, derechos de autor… desagertuz joango dira eta gobernuen diru laguntzak ez dira nahikoa izando. BEraz, ohiko komunikabideak kolokan egongo dira.

Eskolak zerbait egin dezake?

Eskola mikrogizarte bat da eta harekin bat eboluzinatu behar du. Eskolak gizartean dagoen guztia plazaratu behar die ikasleei, ohiko komunikabideak eta komunikazio bide berriak. Ikasleak denak maneiatzeko gai izan behar dira, bakoitzaren alde positibo eta negatiboak ikusirik. Kritikotasuna landu behar da eta noski gero bakoitza aske izango da nahi duen komunikabidea erabiltzeko.

Eta guk?

Teknologia berriekiko irekiak izan behar gara, errealitate bat da eta ezagutu behar dugu. Era guztietako komunikabideak menperatu behar ditugu eta horiek nola funtzionatzen duten irakasteko gai sentitu behar gara eta gogotsu.

La revolución social en internet

WEB 2.0

Web 2.0 terminoa on-line bidezko kolaborazioan, interaktibitatean, erabiltzaileen arteko edukien transferentzian…oinarritzen den fenomeno sozialarekin  dago lotuta.

Tim O´Reilly-k erabili zuen termino hau lehen aldiz.

Web 2.0 web1.0tik sortu da, web1.0ren eboluzioaren ondorioz.

Web 1.0 sistema tradizionala zen. Web nabegatzaile batekin kontsumitzaileek textuak, irudiak eta artxibo multimediak ikusi ahal zituzten eta estekak erabiltzen ziren.Informazioa editore eta webmasterrek sortzen zuten, site eran eta site horretako erabiltzaileak ziren informazioa kontsumitzen zutenak. HTML idatzita zegoen. Honek dokumentuaren egitura eta edukiak batera datozela esan nahi du.

Web 2.0 sistema dinamikoa eta semantikoa da, malgutasun gehiago eskaintzen dizkio erabiltzaileari. Erabiltzaileak informazioa erabili eta kontsumitzeaz gain, informazioa sortu dezake(denok gara webmasterrak), parte hartu eta ekarpenak egin.Informazio hori site etan konpartitzen da era desberdinetan. Filosofia komunikazioan, elkartrukean lankidetzan, parte hartze aktiboan, informazioaren ekoizpenean… oinarritzen da. Forma eta edukia banatu egiten dira xml ri esker. web 2.0 posible egiten duten teknologiak RSS (xml ri esker da posible) eta AJAX dira.

APLIKAZIOAK:

Weblog eta blogak, podcast, videocast, wiki, facebook…

ONDORIOAK:

Medioen demokratizazioa eta Migrazioa eman da ohiko medioetatik internetera. Gero eta mikromedio gehiago daude.Beraz, enpresentzat zailagoa da publizitate mezuen bidez kontsumitzaile guztiengana iristea ohiko medioen bidez. Beraz, enpresek mezu espezifikoak sortzen dituzte publiko espezifikoarentzat eta publiko horrek erabiltzen dituen mikromedioetan islatuko dituzte. Honen aurrean, publizitate kontextuala sortu da. Doubleclick eta googlek ere egiten dute. Bestalde, web 2.0 informazioa azkarrago mugitzen da eta segunduro eguneratzen da ohiko medioetan baino askoz azkarrago. Beraz, laburbilduz zera esan dezakegu, web 2.0 ohiko medioen bizitza eta iraupenarekin bukatzen dagoela.

Argi dago web 2.0 oso baliagarria dela hezkuntzan ere. Hainbat onura eta abantaila ekar ditzake irakaskuntza-ikaskuntza prozesura eta baita ezagutzaren eraikuntzara ere. Web 2.0 ri esker ikasle bakoitzak bere lana besteekin konpartitu dezake edo talde batek besteekin, besteen lanari buruzko iritzia jasotzea ere posible da, irakasleak kontaktua izan dezake haurren lan guztiekin, baita zentroko beste irakasle eta ikastaldeekin, zentro desberdinetako ikasle eta irakasleak komunikatu daitezke…Horretarako bai ikasle eta bai irakasleek konpetentzia digitalak izan beharko dituzte eta baita sozialak, kritikoak, sormenezkoak, iniziatiba, ikaskuntza autonomorako gaitasuna…